این مطالعه به بررسی تغییرات درزمانی نشانگرهای موضع‌گیری در مجلات سنجش زبان پرداخته است. بدین منظور، ۲۱۰۰ مقالهٔ پژوهشی منتشرشده از سال ۱۹۸۵ تا ۲۰۲۵ در چهار مجلهٔ برتر این حوزه مورد بررسی قرار گرفتند. برای بررسی تغییرات درزمانی، بازهٔ زمانی به چهار دوره (۱۹۸۵-۱۹۹۵؛ ۱۹۹۶-۲۰۰۵؛ ۲۰۰۶-۲۰۱۵؛ ۲۰۱۶-۲۰۲۵) تقسیم شد. از هر دهه، ۵۲۵ مقاله به‌طور تصادفی از میان مجموعه مقالات واجد شرایط که معیارهای ورود به مطالعه را داشتند، انتخاب گردید. برای شناسایی نشانگرهای موضع‌گیری از چارچوب Hyland (2005a) استفاده شد. نرم‌افزار Wordsmith Tools (نسخهٔ ۶) به پژوهشگران در تحلیل نشانگرها یاری رساند. تمام تطابق‌های خط‌همایند متعاقباً به‌صورت دستی بررسی شدند تا اطمینان حاصل شود که هر واحد واژگانی در بافت خاص خود به‌عنوان نشانگر موضع‌گیری عمل می‌کند، پیش از آنکه شمارش شود. مشخص شد که نشانگرهای احتیاط (hedges) بیش از سایر مقوله‌های نشانگرهای موضع‌گیری به کار رفته‌اند که حاکی از آن است که نویسندگان دانشگاهی تمایل دارند یافته‌های خود را با محافظه‌کاری ارائه دهند. افزون بر این، به دلیل ماهیت عینی گفتمان دانشگاهی (به‌ویژه در گذشته)، نشانگرهای نگرشی کمتر از سایر مقوله‌ها به کار رفته‌اند. تحلیل نشان داد که استفاده از نشانگرهای موضع‌گیری به‌طور کلی افزایش یافته است، به‌طوری که نشانگرهای احتیاط از نظر تسلط نسبی کاهش یافته‌اند، در حالی که اشاره به خود (self-mentions) به‌طور نامتناسب در طول زمان افزایش داشته است. این مطالعه برای پژوهشگرانی که به‌دنبال آشنایی با نشانگرهای موضع‌گیری رایج مورد استفادهٔ نویسندگان حرفه‌ای انگلیسی‌زبان به‌عنوان یک زبان خارجی و مدرسان هستند، برای زبان‌آموزان جهت آشنایی با نشانگرهای موضع‌گیری شناسایی‌شده در این پژوهش، و برای تدوین‌گران مواد آموزشی به منظور طراحی محتوای آموزشی در زمینهٔ نگارش استاندارد مقالات پژوهشی، کاربردهایی دارد.