نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه خاتم

2 گروه زبان انگلیسی، دانشگاه خاتم

10.22054/ilt.2026.92507.987

چکیده

فارغ از هیاهوی فعلی پیرامون هوش مصنوعی، همچنان نادانسته‌های بیشماری درباره نویدهای آن در آموزش زبان، به ویژه در بافتارهای کم‌برخوردار از نظر فناوری وجود دارد. در همین راستا، مطالعه آمیخته حاضر به مقایسه تاثیر استفاده از بات‌های گفتگوی مبتنی بر هوش مصنوعی با ارتباط همزمان رایانه‌-بستر بر بسندگی شفاهی و خودکارآمدی زبان آموزان ایرانی، می‌پردازد. بدین منظور، تعداد 60 زبان‌آموز با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده و بخش شفاهی آزمون‌ آیلتس و پرسشنامه خودکارآمدی انگلیسی را به عنوان هم پیش‌آزمون و هم پس‌آزمون، با فاصله یک دوره آزمایشی شش هفته‌ای انجام دادند. در این دوره، گروه آزمایشی از بات پای به عنوان هم‌مکالمه‌ای استفاده کرد؛ در حالی که گروه دیگر میزان وقت مشابهی را صرف ارتباط همزمان رایانه‌-بستر با مدرس دوره کردند. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که هوش مصنوعی به صورت معناداری خودکارآمدی گروه آزمایشی را افزایش داد. در خصوص بسندگی شفاهی، هرچند که تاثیر مثبتی دیده شد، اما این تفاوت صرفاً به صورت مرزی معنادار بود.. یافته‌های کیفی نیز مؤید نگرش مثبت زبان‌آموزان نسبت به بات‌ گفتگو، خصوصاً نسبت به "فرصت‌های افزوده تمرین" بود. هرچند که دغدغه‌هایی از قبیل "محدودیت در تعامل طبیعی" نیز بیان شد. از این یافته‌ها استنباط می‌شود که هوش مصنوعی ظرفیت جبران نسبی برخی از محدودیت‌ها در آموزش زبان کم‌برخوردار را دارا بوده و می‌تواند آموزش زبان انگلیسی را به سمت استانداردهای آموزش برابر و پایدار در سرتاسر جهان سوق دهد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات