نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• سونیا انور ¹
• محمدرضا دوستی زاده ²
• اشتفان پیاسکی ³

¹ دکتری تخصصی آموزش زبان آلمانی دانشگاه تهران، تهران، ایران

² استادیار گروه زبان و ادبیات آلمانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

³ استاد دانشگاه علوم کاربردی مدیریت عمومی نوردراین-وستفالن (HSPV NRW)

چکیده

با تکیه بر رویکردهای عاطفی و اجتماعی‌فرهنگی، این مطالعه استرس روان‌شناختی، ایمنی هیجانی و راهبردهای مقابله‌ای مدرسان زبان دانشگاهی را در تدریس برخطِ پایدار بررسی می‌کند. استرس روان‌شناختی به‌صورت فشار هیجانی و شناختی ادراک‌شده مدرسان، ایمنی هیجانی به‌عنوان احساس امنیت عاطفی و خودمختاری حرفه‌ای در کلاس‌های مجازی، و سازوکارهای مقابله‌ای به‌مثابه راهبردهای تنظیم استرس و حفظ اثربخشی آموزشی مفهوم‌سازی شده‌اند. با استفاده از تحلیل پدیدارشناختی تفسیری (IPA)، پژوهش بررسی می‌کند مدرسان چگونه این تجربه‌های عاطفی را در بسترهای نهادی و فرهنگی خود معنا می‌کنند. مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۳ مدرس زبان دانشگاهی (۷ نفر از ایران و ۶ نفر از آلمان) که دست‌کم پنج سال سابقه تدریس برخط و حضوری داشتند انجام شد. داده‌ها با MAXQDA 2022 به‌طور نظام‌مند تحلیل و به ۷۲۴ قطعه کدگذاری‌شده در شش مضمون به‌هم‌پیوسته سازمان یافت: (۱) استرس روان‌شناختی و حجم کار، (۲) ایمنی هیجانی، (۳) شرایط کلاس مجازی، (۴) واکنش‌های عاطفی به تدریس برخط، (۵) مقایسه با آموزش حضوری، و (۶) راهبردهای مقابله‌ای. یافته‌ها نشان داد تدریس برخطِ پایدار به دلیل کاهش بازخورد عاطفی، بی‌ثباتی فنی و افزایش کار هیجانی، استرس مدرسان را تشدید کرده است، هرچند هم‌زمان برای زبان‌آموزان مضطرب‌تر یا کم‌مشارکت‌تر شکل‌های تازه‌ای از ایمنی روان‌شناختی فراهم شده است. مدرسان برای مدیریت فشارها از شیوه‌های آموزشی انطباقی، خودتنظیمی هیجانی و حمایت همتایان بهره گرفتند و الگوها در دو بافت ملی متفاوت بود. در مجموع، مطالعه بر پیچیدگی بوم‌شناسی هیجانی تدریس زبان برخط و ضرورت رویکردهای حساس به فرهنگ و مورد حمایت نهادی برای آموزش زبان دیجیتال پایدار تأکید می‌کند.

کلیدواژه‌ها

• واژگان کلیدی: امنیت روانی
• آموزش عالی
• استرس مدرس
• آموزش زبان به‌صورت برخط
• پدیدارشناسی

موضوعات

• یادگیری زبان از طریق فناوری