نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
گروه زبان انگلیسی دانشگاه نیشابور
چکیده
زمانبندی و توزیع ورودی آموزشی نقش حیاتی در شکلگیری نتایج یادگیری زبان ایفا میکنند. این پژوهش به بررسی اثر فاصلهگذاری ورودی در یادگیری دستور زبان دوم پرداخت و دو قالب ارائهی انبوه و توزیعشده را با یکدیگر مقایسه کرد. بیست زبانآموز فارسیزبان در سطح پیشمتوسطه که در یک مؤسسه زبان خصوصی در مشهد، ایران مشغول به تحصیل بودند، در این مطالعه شرکت داشتند. به شرکتکنندگان چهار قاعده دستوری ناآشنا در دو جلسه آموزشی آموزش داده شد. هر زبانآموز دو قاعده را در شرایط ورودی انبوه (با فاصله دو روز) و دو قاعده دیگر را در شرایط ورودی توزیعشده (با فاصله نه روز) دریافت کرد که امکان مقایسه درونگروهی را فراهم ساخت. چهار هفته پس از آخرین جلسه آموزشی، آزمون پسآزمون تأخیری برای سنجش میزان حفظ بلندمدت برگزار شد. نتایج نشاندهندهی برتری قابل توجه شرایط ورودی توزیعشده (فاصلهی کوتاه) نسبت به شرایط ورودی انبوه (فاصلهی بلند) بود؛ بهگونهای که فاصلهگذاریهای کوتاهتر مؤثرتر از بلندمدت در تسهیل یادگیری پایدار دستور زبان عمل کردند. یافتهها از اثر فاصلهگذاری در فراگیری زبان دوم حمایت میکنند و بینشهایی آموزشی دربارهی نقش زمانبندی ورودی در حفظ دانش دستوری در آموزش زبان خارجی ارائه میدهند. این مطالعه به ادبیات روبهرشد پژوهشی در زمینهی زمانبندی راهبردی ورودی آموزشی جهت ارتقای نتایج بلندمدت یادگیری در آموزش زبان دوم کمک میکند.
کلیدواژهها
موضوعات
)