نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 مرکز زبانها و زبانشناسی، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
2 گروه زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه ولی عصر رفسنجان، رفسنجان، ایران
چکیده
یادگیری حروف اضافه برای زبان آموزانی که انگلیسی را بعنوان یک زبان خارجی یاد میگیرند، به طور چشمگیری چالش برانگیز بوده است. از سویی، به نظر میرسد گسترده خوانی میتواند رویکردی سودمند در آموزش حروف اضافه به شمار آید، زیرا چنین راهکاری توجه زبان آموزان را از مسیر یادگیری جنبی به اشکال هدف جلب میکند. در پژوهش کنونی تلاش گردیده اثرات مقایسه ای ابزاره های مختلف گسترده خوانی بر یادگیری جنبی حروف اضافه ساده بررسی شود. 66 زبان آموز نوجوان ایرانی (یادگیرنده انگلیسی بعنوان زبان خارجی) به سه گروه گسترده خوانی با استفاده از برجسته سازی دیجیتال، برجسته سازی چاپی و کنترل تقسیم شدند. در یک بازه نه هفته ای، گروه های تیمار در سی دقیقه پایانی کلاسهایشان (دو زنگ در هفته) در یک برنامه گسترده خوانی شرکت و دو کتاب سطحبندی شده از مجموعه آکسفورد بوکورمز را به اتمام رساندند و در هر یک از ۱۸جلسه، چهار صفحه را به صورت شفاهی خلاصه نمودند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. در پایان بازه، دو پس آزمون فوری و تأخیری گرفته شد که نشان داد گروه گسترده خوانی با برجسته سازی چاپی، در هر دو پس آزمون، عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل داشت. درصورتیکه تفاوت بین گروه دیجیتال و دو گروه دیگر از نظر آماری معنادار از آب درنیامد. این پژوهش نشان داد که ابزاره فیزیکی گسترده خوانی یک متغیر مهم در یادگیری جنبی حروف اضافه بعنوان یک ساختار دستوری نهان از دید است و یافته ها نشانگر برتری راهبرد نوشتاری برجسته سازی شده چاپیست.
کلیدواژهها
موضوعات
)