نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 888 -56441 تهران، ایران

2 Ph.D. Candidate, English Language Department, Ah. C. Islamic Azad University, Ahar, Iran

3 Assistant Professor, English Language Department, Ah. C. Islamic Azad University, Ahar, Iran

10.22054/ilt.2026.90819.961

چکیده

این مطالعه با رویکرد تلفیقی، به بررسی توانش ارتباطی و راهبردهای ارتباطی به‌کار گرفته شده دانشجویان و مدرسان ایرانی انگلیسی برای اهداف ویژه پرداخته است؛ زمینه‌ای که در آن برنامه‌های درسی اغلب بر دانش زبانی به جای مهارت تعاملی تأکید دارند. داده‌ها از ۱۵۰ دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی و ۱۰ مدرس زبانانگلیسی برای اهداف ویژه با استفاده از پرسشنامه توانش ارتباطی و ضبط تعاملات کلاس‌ها گردآوری شد. مشاهدات بر اساس یک رده‌بندی شناخته‌شده از راهبردهای ارتباطی، پیاده و کدگذاری شدند که پایایی بالایی را نشان داد. نتایج شکافی را آشکار کرد که در آن دانشجویان مهارت‌های بینا‌فردی قدرتمندی را در خود ادراک می‌کردند، اما در روانی و آسودگی گفتگو با مشکلات قابل توجهی مواجه بودند. تحلیل تعاملات کلاسی نشان داد که دانشجویان عمدتاً بر راهبردهای جبرانی، با استفاده قابل توجه از تغییر کد متکی بودند، در حالی که مدرسان عمدتاً از راهبردهای ‌خرید زمان استفاده می‌کردند. تفاوت معناداری در الگوهای راهبردی بین دو گروه یافت شد و راهبردهای پیچیده‌تری مانند اجتناب در بین دانشجویان غایب بود. یافته‌ها حاکی از عدم همخوانی زیاد بین اعتماد به نفس اجتماعی‌فرهنگی دانشجویان و رویکرد های راهبردی آنان است که عدم توجه نظام‌مند به آموزش مهارت شفاهی و راهبردها را برجسته تر می‌سازد. این پژوهش نتیجه می‌گیرد که تغییری فوری در برنامه‌درسی به سمت آموزش صریح راهبردها و تمرین ارتباطی اصیل در آموزش انگلیسی برای اهداف ویژه در ایران ضروری است.

موضوعات